★ L'ADY SODA ★

 

 

         มองซ้าย ( ' '    )  ...มองขวา (    ' ' )

         *แหกปากลั่นบล็อก* เค้ากลับมาแล้วล่ะ!!! (   ' w '   )

 

         กลับมาอัพแล้ว คิดถึงทุกคนจัง คิดถึงบล็อก คิดถึงโตะริน

ตั้งแต่โซเปิดเทอมมา เป็นอะไรที่เลวร้ายมาก

งานการวุ่นวายเต็มไปหมดเลย :C

เรียนยังไม่ทันรู้เรื่องเลย อีกไม่กี่อาทิตย์ก็สอบอีกแล้ว

ฟังก์ชั่น โดเมน เรนจ์ อะไรก็ไม่รู้ หนูไม่เข้าจ๊ายยยยย ย

อยากแหกปากร้องไห้ตอนเรียนเลขจัง T.,T

 

กลับมาถึงบ้านทีเป็นอะไรที่เหนื่อยได้อีก

อยากอัพบล็อก แต่สมองมึนตึ้บ คิดได้ว่าจะอัพเรื่องนั้นเรื่องนี้

พอจะอัพจริงๆ นึกเรื่องไม่ออกว่าตั้งใจจะอัพอะไร =_____=^

 

เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว โซออกไป Field Trip กับโรงเรียนมาล่ะ

ไปพระราชบางปะอิน กับ ศูนย์ประวัติศาสตร์อยุธยามา

แดดร้อนเผาโฮก แต่ลมเย็นกำลังดี (มันทรมานกันชัดๆ - -*)

แต่พระราชวังสวยมากก กก กกกก ก 

ถ่ายรูปมาเยอะเลย แต่ว่าแสงยังไม่งาม

เอาไว้ปรับแสงก่อน เพราะโซถ่ายรูปไม่โปร ฮ่าๆๆ

เอ๊กแซมเปิลให้ดู -w- (ถ่ายมาเป็นร้อย ปรับแสงเสร็จแค่รูปเดียว น่าเตะจริงๆ - -+)

นี่คือ...พระที่นั่งอุทยานภูมิเสถียร เขตพระราชฐานชั้นใน

งามมาก โซชอบพระที่นั่งองค์นี้ที่สุด ^^

แต่รูปนี้โซถ่ายมาแค่มุมนึงของพระที่นั่ง ส่วนรูปเต็มๆองค์ยังไม่ได้ปรับสี =___=;

 

และวันนี้...โซได้โฟโต้บุ๊คจั๊มพ์มาแล้วววว ว TwT

ปลื้มมาก มันเป็นอะไรที่ดีใจเว่อร์!

กรี๊ดอยู่ก่ะโมโมะแบบไม่ไหวแล้ว (โซไปสยามก่ะโมโมะมา ><)

 

วันนี้ใส่เดรสออกจากบ้านครั้งแรกในชีวิต = =

ออกไปทีเยี่ยงเดทกับโมโมะกันเลยทีเดียว -w-//

หลังจากไม่ได้เจอกันนาน โมโมะแอบชมเล็กน้อย...น้อยจริงๆนะ

สรุปความได้ว่าโซดูเป็นผู้เป็นคนมากขึ้น ฮ่าๆๆๆ (แล้วก่อนหน้านี้เป็นตัวอะไร ?)

 

โฟโต้บุ๊คจั๊มพ์เป็นอะไรที่โซชอบมาก ><

รูปข้างในเริ่ดได้อีกกก กก คลั่งไคล้~

 

อ้อ แล้วก็ๆ ได้เข็มกลัดที่พี่เก้าทำแล้วล่ะ

โมโมะเป็นคนสั่ง โซก็ฝากโมโมะซื้อไว้

วันนี้เจอโมโมะ ก็เลยได้มาแล้ว

น่ารักๆ ชอบๆ ><

โซสั่งไปสองอัน น่ารักทั้งสองอันเลยอ่ะ

วันจันทร์จะเอาติดกระเป๋านักเรียนไปโรงเรียน ฮ่าๆๆ

ตอนนี้กระเป๋านักเรียนโซ มีเข็มกลัดโตะรินติดอยู่ตรงตราโรงเรียนแหละ

(ไม่ค่อยจะ...เลยนะ - -*)

ไว้วันหลังที่อัพบล็อกอีกจะเอามาแปะโชว์ ฮ่าๆๆ

พราวลี่ พรีเซ้นท์มาก ! -w-

 

สุดท้ายก่อนไป...โซไม่แน่ใจว่าวันเกิดชี่

โซจะมาอัพบล็อกได้หรือเปล่า...

โกเมนเน่ ! ~ T^T

 ; ไงก็ขออวยพรชี่ไว้ล่วงหน้าเลยเนอะ :)

ชี่...ชี่โตขึ้นอีกปีนึงแล้วนะ

โซก็ขอให้ชี่มีความสุขมากๆ

สุขกับการเรียน สุขกับการทำงาน

สุขกับชีวิตของตัวเอง ;DD

ขอให้ชี่มีสุขภาพแข็งแรง เรียนเก่งๆ

ขอให้ชี่ร่าเริง สดใสอย่างนี้ตลอดไป :)

โซจะซัพพอร์ตชี่และจั๊มพ์ทุกคนต่อไปนะ :D

 

ก่อนจะไป...แปะฉลองวันเกิดชี่

โซขอ Proudly Present ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

TAKACHII ❤

 

 

 

          กลับมาแล้วววววว ว '

*แหกปากโวยวายลั่นบล็อก*

คิดถึงทุกคนเห่อะ ;)

โซกลับมาแล้วว ว~

เปิดเทอมแล้วด้วยจ้า !

 

ชีวิต ณ นาว วุ่นวายสุดปลายตับ !

สุขภาพ ณ นาว เลวร้ายสุดปลายติ่ง !

ร้อนใน ปากเป็นแผล เจ็บโฮก ,เจ็บคอ ,ปวดท้อง และเวียนหัว

(ไปตายง่ายกว่ามั้ย ? = =)

สภาพจิตใจ ณ นาว ขึ้นๆลงๆ ยิ่งกว่าปรอทวิ่ง = =^

(มีอะไรดีมั่งเนี่ย เห้ย -*-)

 

ในที่สุดโซก็ยังหาเรื่องอัพไม่ได้ค่ะทุกคน _ _*

อารมณ์ตอนนี้เป็นบ้าอะไรนักหนาก็ไม่อาจอธิบายได้

อาจอัพไม่รู้เรื่องนะคะ = =;

ถ้ามันเลวร้ายมากไป เดี๋ยวอารมณ์กลับเข้าสู่สภาวะปกติ โซจะมาอีดิทอีกที

(สรุปแล้ว จะมาอัพทำหอกอะไร? -0-+)

 

สรุปเป็นข้อๆไปนะ โซรู้สึกเหมือนพลังชีวิตหาย =O=

+ เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว โซไปงานหนังสือกับน้องสาวมา

แล้วด้วยความกระหายอะไรก็ไม่รู้มันแล่นขึ้นสมองมา 

เลยลากน้องไปสยาม - -V ไปร้านประจำร้านเดิม (A-shop) 

ผลาญเงินไปไม่เท่าไหร่ เริ่ดที่สุด! ฮ่าๆๆ

ได้นี่กลับมา ...

มันคือผ้าเช็ดหน้าสกรีนจั๊มพ์นั่นเอง ก็เสียไป 290 บาท ฮ่าๆๆ

รูปเหียกอย่าว่ากัน เพราะโซเพิ่งจับมันมาวางหน้าคอมแล้วถ่ายเมื่อกี้เอง = =;

เอาไปใช้มาแล้ว วันนี้วันแรก แน่นอนว่ายังไม่ได้ซัก ฮ่าๆๆ

(เลวจริงๆ = =;)

 

+ ช่วงนี้โซแกลบหนัก !

เพื่อของหน้าคอน เพื่อโฟโต้บุ๊ค

เพื่อจั๊มพ์ ต้องก้มหน้าทนแกลบต่อไป อาเมน _ _

 

+  มี๊แจ~ *0* โซดีใจด้วย

ชนะคดีแล้ว เย้ๆ 

ถึงโซไม่ใช่แคส แต่โซปลื้มมี๊เว่อร์

มี๊งามจนโซยังอาย มี๊เป็นไอดอลงามๆของโซอีกคนนึงไปแล้ว

และมี๊ก็เป็นได้แม้กระทั่งเจ้าแม่ตะเคียน เริ่ดที่สุด!

 

+ โซเจอสภาวะวิกฤตอีกแล้วค่ะทุกโค้นน น *แหกปากโวยวายสติแตกอีกรอบ*

เมื่อกี้เพิ่งบอกไปชิมิ ว่าโซกำลังแกลบ

ปัญหาที่ทับถมให้โซแกลบหนักอีกคือ โทรศัพท์ดูดตัง = =^

เพราะฉะนั้นคนโสดที่ทั้งโสดสนิทและโสดไม่สนิทหรือโสดซ่อนกิ๊ก จงจำไว้

เมื่อใดที่คุณกำลังเก็บเงินเพื่อสิ่งที่ต้องการอย่างหนัก

กรุณาอย่ามีกิ๊กเป็นอันขาด ...ด้วยความปรารถนาดีจากโซดา

หญิงสาวผู้งดงามที่สุดในโลกา (งดงามที่หมายถึงงดแล้วซึ่งความงามน่ะ =.,=)

 

+ เมียวโจและโปโปโล เดือน 12

จั๊มพ์ดูดพลังชีวิตได้ดียิ่งนักแล - -~

 

+ อยากดูก๊กเซนมูฟวี่ (Gokusen Movie น่ะ = =;)

 

+ ไปดูรถไฟฟ้ามาหานะเธอมาแล้ว

ดูไปก็เริ่มกระทบกระเทือนปลายตับเล็กๆ

'คนที่ไม่เคยเจอกัน มันจะเป็นแฟนกันได้ยังไง?'

เห็นด้วยกับเหมยลี่ - -V ฮ่าๆๆ

'แฟนไม่ได้มีไว้ให้อยู่ด้วยกันตลอดเวลา แต่มีไว้ให้รู้ว่ายังมีใครสักคนที่รักเรา'

ฟังแล้วมันก็ซึ้งนะ T^T แต่แบบว่าถ้าเป็นโซอ่ะ

โซต้องการเวลานะ ถ้าเป็นแฟนกันแล้วไม่มีเวลามาดูแลกัน

ไม่มีเวลาให้กันเลย จะมีไปทำม๊ายย ย *แหกปากอีกรอบ*

นี่โซเป็นอะไรเนี่ย? =[]=;

บ้าไปแล้ว ฮ่าๆๆ

 

+  อยากไปฟุยุคอนค่ะ - -V

ใครก็ได้ ถีบโซไปที

 

+ อยากไปโฮสต์คลับ (เมิงคิดอะไรอยู่วะคะ โซ =.,=^)

ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ

 

+ ซัมเมอร์ที่จะถึงนี้ โรงเรียนโซมีโปรแกรม

ไปซัมเมอร์คอร์สที่ญี่ปุ่นล่ะ

รู้สึกว่าจะไปเรียนที่ซัปโปโร แล้วไปเที่ยวที่โตเกียว

คือจะเป็นแบบว่าเรียนครึ่งวัน อีกครึ่งวันเที่ยว

ฮ่าๆๆ อยากไป! ><

 

+ ไปล่ะค่ะ ทุกคน :)

ไม่แน่เดี๋ยวโซมาอีดิทนะคะ

 

+ ขอบคุณไซรกับเฟรมด้วยนะคะ

ที่เตือนโซให้อัพเอนทรี่ใหม่ซักที

ไม่งั้นโซคงปล่อยให้มันดองเค็มเปรี้ยวเน่าไปแล้ว

ฮ่าๆๆๆๆ

 

+ สุดท้ายย ย ,, อยากเจอ SuG ค่ะ = =^

 

          อะโลฮ่า~ สวัสดีทุกคนที่เข้ามาอ่านบล็อกโซ(มีด้วยหรอ = =?)

และผีบล็อกทุกตัว โอ้เย้~

จากเอนทรี่ที่แล้วที่โซอาการโคม่าไป ตอนนี้หายแล้วนะคะ ทุกคน ^^

หายไวมาก ฮ่าๆๆ วันเดียวหายเลย

ขอบคุณทุกคนที่เป็นห่วงนะคะ T^T ขอบคุณจริงๆค่ะ

ส่วนคนที่ทำให้โซหายได้ ก็คือโมโมเพื่อนโซเองล่ะค่ะ

คราวนี้ she ไม่ใช่คนที่รู้เรื่องคนแรก (ปกติจะรู้คนแรก แต่คราวนี้โมโมรู้คนที่สอง)

แต่โมโมเคลียร์ได้! เยส เธอเจ๋งมาก ฮ่าๆๆ

โมโมมาแบบซัดทีเดียว โซเลิกบ้าและตาสว่างทันที

ใครอยากรู้ว่าโมโมทำไง ติดต่อได้หลังไมค์ทั้งโมโมและโซเอง ฮ่าๆๆ

         และวันนี้โซก็ไปเล่นอะไรที่สนุกมากมา

(สนุกสำหรับโซคนเดียวมั้งเพราะโมโมบอกว่าเลวตัวแม่ = =;)

คนๆนั้นที่เป็นผู้ถูกกล่าวถึงในเอนทรี่ที่แล้วตอนนี้คงหัวปั่นไปหมดแล้ว ฮ่าๆๆ สะใจ!

โซรู้ตัวเองเสมอว่าอีกเวอร์ชั่นของโซมันเลวขนาดไหน

ใครแรงมา โซก็แรงกลับ

ใครทำให้โซรู้สึกแย่ มันก็ต้องได้รับความรู้สึกที่แย่กว่าโซกลับไป

เพราะฉะนั้น...จงรับกลับไปซะ! เพราะแกรู้จักสันดานฉันน้อยไป!!

 

โซไม่รู้ว่าใครจะมองว่ามันแรงไปมั้ย ที่เอาความไว้ใจ(หรือเปล่า) มาทำแบบนี้

โซมีพาสเวิร์ดเมลๆนึงของคนๆนั้น โซก็เลยลองเอามันเข้าดู

ปรากฏว่ามันเข้าได้! โอ้เย้~

และความชั่วร้ายในเวอร์ชั่นโซดาแบล็กโหมดก็ยังคงไม่จบสิ้น

เมื่อโซลองเอาพาสฯนั้นไปเข้าเมลอื่นๆของคนๆนั้นด้วย -..-

และมันก็เป็นไปตามคาด โซเข้าได้! -O-v

ทุกอย่างดูเข้าทางโซมาก เมื่อคนๆนั้นแอดเมลทุกเมลของตัวเองไว้ในเมลทุกเมลของเค้า

เพราะฉะนั้นเมื่อเมลที่เค้าไม่ได้ออนอยู่มันเกิดออนขึ้นมา

แน่นอนว่าอย่างแรกก็คงต้องตกใจและงงว่าใครออนเมลกู?

อย่างที่สองมันก็ต้องลองเข้าเมลนั้นของตัวเอง เพื่อดูว่าคนที่แฮคเข้ามาทำอะไรกับเมลหรือเปล่า?

มันเป็นไปตามที่โซคิดไว้เป๊ะ! รู้สึกสะใจอย่างรุนแรง

เมื่อได้เห็นคนๆนั้นตกใจและสงสัย~

โซดาแบล็กโหมดจะไม่ปรากฏออกมา ถ้าไม่มีใครมากระตุ้นมัน -..-

ต้องขอบคุณคนๆนั้นแล้วล่ะ ที่ช่วยให้อีกด้านของโซได้ออกมาร่าเริง~

 

อัพเอนทรี่นี้แล้วรู้สึกเหมือนตัวเองโรคจิต = =;

ช่างมันๆ ,, โซชอบมีความสุขบนความทุกข์ของคนที่ทำกับโซไว้~

 

ขอบคุณทุกๆคนที่เป็นห่วงโซเมื่อเอนทรี่ที่แล้วด้วยนะคะ ขอบคุณจริงๆนะคะ :D

โซดารักทุกคน❤ โอ้เย้~!

 

อีดิทเพิ่ม+ โซลืมบอกว่าตอน sign in เข้าเมลเค้าโซออฟไลน์ไว้

พอโซเข้าเมลเค้าแล้ว เห็นเค้าออน โซก็ออนไลน์ 3 วิแล้วออฟหนี ฮ่าๆๆ

เพื่อให้เค้าเห็น แล้วก็ทำแบบนั้น (ออนสามวิแล้วออฟ) อยู่ประมาณ 4-5 รอบ =..=

อะโลฮ่า! สนุกดีแท้ หึหึ

edit @ 13 Oct 2009 20:55:38 by ★ เ ลดี้โ ซดา .,

 

          คราวที่แล้ว หาเรื่องอัพแทบตายไม่มีเรื่องจะอัพ

วันนี้ไม่ได้หาเรื่องอัพ แต่มันมาเองค่ะพี่น้องง ง T___T

 

ชื่อเอนทรี่น่ากระโดดถีบเล็กๆ = =;

เพราะมันคนละเรื่อง(เดียว)กัน เลยมั้งน่ะ

WARNING เล็กน้อย ,, เอนทรี่นี้อัพหยาบ~

ไม่หาเรื่องอัพ และไม่ได้ตั้งใจจะอัพ มันจึงเหมือนระบายเล็กๆ =O=;

รับไม่ได้ ก็ออกไปซะเถอะ เดี๋ยวอ่านแล้วงงนะ = =;

เราเตือนคุณแล้ว - -;

 

          ว่าด้วยนิสัยปกติของโซ (เรียกดิบๆแบบบ้านๆได้ว่า สันดา_นั่นเอง = =;)

โซเป็นคนที่หนังหน้าไม่ดี แต่เสื๊อกกเสือกกิ๊กเยอะ

หนังหน้าไม่ทันเห็น อู้ว วว แม่งเข้ามาคุย จะเฉยทำไม... เอาเว้ยค่ะ

ม่อเล็กๆ เก็บไปวันๆ (อินี่ - -**) ,,

ทำสันดานแบบนี้ไปทุกวี่ทุกวัน

จนกระทั่งเมื่อเร็วๆนี้และตอนนี้ ...งานเข้าแล้วค่ะ T    T

กะจะม่อเค้าเฉยๆ เสือกไปร่วงลงหลุมตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

รู้ตัวอีกที หาทางขึ้นไม่เจอแล้วเว้ย TOT;;

หนูชอบมันไปแล้ววว วว โฮกฮากเบบี๋!

 

ถ้าคู่กันแล้ว มันก็ไม่แคล้วกัน (อะไรของเมิงเนี่ย โซ - -*)

เปรียบได้ดั่งนิยาย ,, พระเอกต้องคู่กับนางเอก

สมมติ โซเป็นนางเอก (ใครจัดให้เป็นวะ = =;) โซก็จะมีพระเอกของโซ ...ถูกมั้ย?

แต่แล้ววันหนึ่ง ... พระเอกของโซแม่งหายหัวไปไหนก็ไม่อาจทราบได้

โซจึงม่อชาวบ้านเค้า (ซึ่งนั่นเป็นพระเอกของเรื่องอื่น) อีกแล้วค่ะ (นิสัย = =^)

ม่อไปม่อมา กว่าจะรู้ตัวอีกที ก็สนิทกันเกินไป...

จนกระทั่งโซชอบแม่งเข้าให้จริงๆ

และมัน...ก็ไม่ใช่ว่าจะเฉยๆกับโซ

มันก็ให้ความหวังโซเหมือนกันนั่นแหละวะ TOT;

แม่งเอ๊ยค่ะ ,, เจ็บปวด!

 

มันทำเหมือนไม่ได้คิดอะไร

พอโซเริ่มจะตัดใจ มันเสือกบอกว่าอย่าเพิ่ง (อิปลวกเอ๊ย - -+)

เพราะมันก็ยังไม่แน่ใจตัวเอง (แต่กูแน่ใจแล้วไง!!)

โซเคยถามมันว่าแคร์โซมั้ย? ถามไปเมื่อหลายวันก่อน

เพิ่งจะได้คำตอบวันนี้...วันที่โซเลือกจะตัดใจและจบทุกอย่างที่มีต่อมัน

คำถามที่โซถามไปคือ แคร์ชั้นมั้ย?

คำตอบที่ได้มาคือ แคร์...

แล้วมึงจะให้กูทำไงค๊าาาา า!!! TOT

แล้วมันก็ถามกลับมาว่าจบมั้ย?

โซบอกว่า ไม่จบ (อ้าว อินี่ - -*)

เพราะคำถามที่อยากรู้อีกคำถามคือ ... ทำไมถึงแคร์? (สิ้นคิดไปมั้ย? แต่โซอยากรู้จริงๆนะ T^T)

และคำตอบยังคงไม่ได้กลับมา ...เพราะมันบอกให้โซรอ

(รออีกแล้ว กูเกลียดคำนี้เว้ยยย ย!)

รออีกแล้ว...จะให้รอไปถึงเมื่อไหร่?

เหนื่อยแล้วนะ ...

 

เหนื่อยจนท้อ ต้องรออีกนานเท่าไหร่? 

 

I got tired of waiting'

 

มีคนเคยบอกว่า ถ้าเหนื่อยแล้ว ก็ควรที่จะหยุดพักมันไว้

ใช่...โซควรจะหยุดพักไว้เนอะ : )

หยุดตัวเอง หยุดใจ

เลิกทำร้ายใจตัวเองไปมากกว่านี้ ดีกว่าเนอะ : ))

 

กว่าโซรู้สึกว่าโซกำลังล้อเล่นกับความรู้สึกตัวเองมากเกินไป

มันก็ถึงขีดความจำกัดที่จะต้องเจ็บแล้ว

สมน้ำหน้าตัวเอง ... แต่ก็สงสารความรู้สึกตัวเองเหมือนกันนะ

พอเลิก ฟุ้งซ่าน! เหนื่อยเกินพอ!!

 

ใครอ่านแล้ว งง ขอสมน้ำหน้าไว้ ณ ทีนี้ (เอ๊ะ อินี่ - -+)

เพราะเราเตือนคุณแล้ว : )

 

PS. วันนี้ไซรสอบ >< ,,

ไซรคะ สู้ๆนะ ^^v โซเป็นกำลังใจให้ค่ะ

เพื่อชี่ เพื่อจั๊มพ์ เย้! >w<

PS.II เหนื่อยจิตเหนื่อยใจ เดี๋ยวหนีออกนอกโลกเลยนิ - -*

edit @ 9 Oct 2009 15:22:06 by ★ เ ลดี้โ ซดา .,

 

         หมดเรื่องจะอัพแล้วจริงๆ = =;

นั่งคิดมาสามวัน . ..บล็อกจะร้างแล้วว ว~

ได้ไอเดียเอนทรี่นี้มาเมื่อกี้ ตอนกำลังหิว -..-

อยากกินช็อกโกแลต แต่ไม่มีปัญญาจะทำกินเอง (แล้วทำไมไม่ซื้อ - -+)

เลยเข้าไปวนเวียนอยู่ในโฟโต้ช้อป เล่นไปเล่นมา

กลายออกมาเป็นแบบนี้ ...

สนุกเลย =w=;

(ปาดช็อกโกแลตเยิ้มได้อุบาทว์เอาโล่ - -;)

หาเรื่องอัพได้แล้ว เย้!

 

เอาล่ะ นี่คือฮาวทูแรกของโซที่ลงในบ้านนี้

เพราะฉะนั้นผิดพลาดยังไง ก็ขอโทษด้วยนะคะ~ : )

 

มาเริ่มกันเลยเนอะ ><

Ÿ เปิดโฟโต้ช้อปขึ้นมาค่ะ แล้วไปที่ File -> New

Ÿ ตั้งค่างานใหม่ ...

Width : 500 px  Height : 300 px

Background Content : Transparent

Ÿ คลิกที่ถังสี Paint Bucket Tool (คีย์ลัดคือ G)

Ÿ เลือกสี #A66F5A แล้วเทลงไป

Ÿ เลือก Type Tool (คีย์ลัดคือ T) พิมพ์ข้อความที่ต้องการลงไป

Ÿ ตั้งค่าสีของข้อความที่พิมพ์ลงไปเป็นสี #EFEDEE

เลือกฟ้อนท์และขนาดได้ตามใจคนทำเลยค่ะ

อย่างของโซ โซใช้ฟ้อนท์ Old Englist Text MT ขนาดก็ 100 pt

Ÿ เสร็จแล้วก็ไปคลิกขวาที่เลเยอร์ข้อความ เลือก Rasterize Type

Ÿ จากนั้นไปที่ Fliter -> Texture ->Texturizer ตั้งค่าตามภาพ แล้วคลิก OK เลยค่ะ : )

Ÿ เลร็จแล้วมาที่เลเยอร์ข้อความ คลิกขวาแล้วเลือก Blending Option

เลือก Inner Shadow ตั้งค่าตามภาพเลยค่ะ

Ÿ เลือกที่เลเยอร์ข้อความเหมือนเดิมค่ะ แล้วไปที่ Select -> Load Selection -> OK

Ÿ ไปที่ Select อีกที -> Modify -> Expand -> ตั้งค่า 4 px -> OK

Ÿ เปิดเลเยอร์ขึ้นมาใหม่ 1 เลเยอร์ (คลิกที่รูปกระดาษพับมุมตรงด้านล่างน่ะค่ะ)

Ÿ ไปที่ Edit -> Fill -> Use : Color -> ตั้งค่าสี #7E5444

Ÿ ลากเลเยอร์ใหม่เมื่อกี้ที่เทสีลงไป ลงไปอยู่ใต้เลเยอร์ข้อความ

Ÿ แล้วคลิกขวาที่เลเยอร์นี้นี่แหละ เลือก Blending Option -> Bevel and Emboss

Ÿ ตั้งค่าตามที่โซไฮไลท์ไว้เลยค่ะ เสร็จแล้วคลิก OK : )

Ÿ มาที่เครื่องมือ Blur Tool ที่เป็นรูปหยดน้ำ

คลิกขวาที่เครื่องมือนี้แล้วเลือก Smudge Tool ที่เป็นรูปนิ้วมือ

Ÿ เอาเครื่องมือนี้ ไปปาดๆๆ แล้วก็ลากๆๆ แถวๆตรงข้อความ ก็จะได้ออกมาเป็นช็อกโกแลตไหลเยิ้มๆ -..-

Tip : สามารถเลือกเปลี่ยนหัวของไอ้ตัวปาดนี้ได้ ตรงช่อง Brush ที่ด้านบน

โซว่าถ้าใช้หัวใหญ่ๆฟุ้งๆ จะปาดได้เยี่ยมกว่านะ -..-V

 

(อันที่สองเป็นอันที่โซทำเมื่อนานมาแล้ว ตั้งแต่แปะลงบ้านเก่า =w=)

โซปาดตรงเยิ้มๆได้อุบาทว์เอาโล่จริงๆนะ =______=;;

ทุกคนทำ น่าจะสวยกว่าโซทำล่ะ ลองดูนะคะ ;')

 

เอาล่ะ ฮาวทู๊ฮาวทูแรกจบไป~

แถไปเรื่อย ...ในที่สุดก็จบ ปลื้มค่ะ T T

อัพฮาวทู๊ฮาวทูเป็นอะไรที่เหนื่อยมาก =_____=

ยิ่งอันนี้ ...ทำเสร็จแล้ว หิว -O-//

 

ก่อนไป แปะโตะรินรูปยำใหม่ >      <

สวยไม่สวย? น่าจะปรับตรงไหน? รกไปมั้ย?

ช่วยบอกกันด้วยนะคะ :D

 

ใครไม่เข้าใจฮาวทู๊ ฮาวทู เม้นถามได้นะคะ : )

 

PS.I ในที่สุด ก็ได้เอนทรี่ใหม่แล้วว ว >< บล็อกไม่ร้างแล้วค่ะ~

PS.II ช่วงนี้ปิดเทอมแท้ๆ แต่ไม่ได้ออกไปไหน T T' ไม่ใช่ไม่มีที่ไป แต่...แกลบ

PS.III นั่งเฝ้ารอโฟโต้บุ๊คกับปฏิทินจั๊มพ์ ,, T_____T

PS.IV ช็อกและมึนกับรูปของคนๆนึง (ที่คุณก็น่าจะรู้ว่าใคร - -*) ,,

' ผมไม่เซ็กซี่ ' ...ค่ะ เชื่อค่ะ ไม่เซ็กซี่เลยค่ะ ก็แค่ทำแฟนๆกรี๊ดและเสียเลือด(กำเดา) เท่านั้นเอ๊งง ง - -++

PS.V โตะริน นน~ คิดถึง! ,, ซิงเกิ้ลใหม่ มาซักทีเห่อะ TwT

 

 

" HAPPY BIRTHDAY 2 YEARS

HEY! SAY! JUMP :) *

 

         อะโลฮ่า!! ในที่สุดก็กลับมาจากโรงเรียนซะที

กลับมาอัพบล็อกฉลองให้จั๊มพ์ เย้ๆ

 

วันนี้ก็เป็นวันที่จั๊มพ์ครบรอบ 2 ปีแล้ว

โซดีใจมากก กกก xD

 

อ่า...จะบอกอะไรดีล่ะ

มันมีอะไรที่อยากจะพูดเยอะแยะเลย

 

โซดีใจ แล้วก็มีความสุขมากเลยนะ

ที่ได้เป็นแฟนคลับจั๊มพ์

จั๊มพ์เป็นเหมือนแรงผลักดันให้โซตั้งใจเรียนมาตลอดใน 2 ปีนี้

ก่อนหน้านี้โซก็เรียนๆเล่นๆไปวันๆ

แต่พอย้อนกลับไปเมื่อ 2 ปีกว่าๆ ...

ตอนที่โซได้เห็นโตะรินเข้าไปอยู่ใน Hey! Say!7

โซก็เริ่มรู้สึกว่าต้องกลับมาตั้งใจเรียนแล้วนะ เพราะซักวันต้องได้ไปหาโตะริน

ถัดจากช่วงต้นปี 2007 มาช่วงเดือนกันยายนในปีเดียว

JE แถลงข่าว Hey! Say! JUMP

นั่นก็ยิ่งทำให้โซต้องตั้งใจเรียนมากขึ้นกว่าเดิมอีก

จากที่เวลาตั้งใจเรียนจะทำให้โซขี้เกียจหนักกว่าเดิม

กลับกลายเป็นว่าโซยอมที่จะตั้งใจเรียน ยอมที่จะขยัน

 

วันนี้จั๊มพ์ก็ครบรอบ 2 ปีแล้วนะ

โซก็อยากไป HBD จั๊มพ์ถึงที่ JE เลย

แต่ว่าหาทางไปไม่ได้น่ะสิ TT'

 ...โซสัญญาว่าซักวันจะไปหาให้ได้!

 

โซขอให้จั๊มพ์ร่าเริงสดใส เป็น HEY!SAY! JUMP ที่โซรักแบบนี้ตลอดไป

ขอให้จั๊มพ์มีความสุขมากๆ ดูแลตัวเอง รักษาสุขภาพกันด้วยนะ :)

แล้วก็...HEY! SAY! JUMP สู้ๆ พยายามเข้านะ

โซจะพยายามไปพร้อมๆกับจั๊มพ์นะ

การได้ไปคอนของจั๊มพ์น่ะ เป็นความฝันนึงของโซเลยนะ xD

 

2 ปีที่ผ่านมา จั๊มพ์ทำงานหนักกันมามาก TT'

ทั้งซิงเกิ้ล 4 ซิงเกิ้ลและคอนทั่วประเทศอีก 98 รอบ

ดูมันผ่านไปเร็วและหนักมากเลยนะ

โซเห็นแล้วบางทีก็ถึงกับน้ำตาซึม ก็คิดว่า

ทำไมต้องทำงานหนักกันขนาดนั้นด้วยนะ

แต่ว่าทุกอย่างที่จั๊มพ์ทำน่ะ ก็เป็นความฝันของจั๊มพ์กันนี่เนอะ

จั๊มพ์เหนื่อย แต่ว่าก็มีความสุข

โซจะยิ้ม จะร้องไห้ มีความสุข และจะเศร้าไปกับจั๊มพ์นะ :')

 

ขอบคุณจั๊มพ์สำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้โซมีความสุข

มีรอยยิ้ม และมีน้ำตาไปกับจั๊มพ์

ขอบคุณแรงผลักดันที่ทำให้โซตั้งใจเรียนขึ้น

ขอบคุณรอยยิ้มของจั๊มพ์ที่มีให้แฟนคลับทุกคน

ขอบคุณที่เป็น HEY! SAY! JUMP ให้โซรักได้มากขนาดนี้

โซไม่เคยรักวงไหนได้นานเท่าจั๊มพ์มาก่อนเลยนะ TT'

โซจะรัก และจะซัพพอร์ตจั๊มพ์ตลอดไป :')

 

 

" HEY! SAY! JUMP

2 ปีแล้ว ,, ยินดีด้วยนะ!!

Omedetou Gozaimasu!!!!! >w<

 

PS.1 รูปจั๊มพ์ข้างบน ,, เป็นของขวัญจากโมโม (หรอ?) ><'

ฮ่าๆๆ' ก็คือว่ารูปนั้นโมโมเป็นคนทำให้ค่ะ

ขอบคุณโมโม มายฮันนี่~ >w<"

แล้วเราจะไปญี่ปุ่นด้วยกันนะ ฮันนี่!

PS.2 วิ่งไปปั่นงานต่อ ,, งานหนูท่วมหัว ไหนจะสอบอีก แง๊! T^T'

PS.3 จาก PS.ข้างบน มันกลายเป็นเหตุผลที่โซไม่ได้ทำรูปให้จั๊มพ์ T_________T;;

รู้สึกผิดอ่ะ ขอโทษนะ ขอโทษ T/\T

PS.4 ทุกคนคะ! รบกวนช่วยตัดสินรูปให้โซหน่อยได้มั้ยคะ?

คือโซไม่รู้จะเอารูปไหนดีอ่ะ โซทำรูปโตะรินไว้ แต่ว่าเลือกไม่ถูก TT'

แล้วก็...โซใช้คำว่า รบกวน นะคะ

ไม่ได้ใช้คำว่า ต้องตัดสิน ไม่ได้บังคับเพราะฉะนั้นโซขอความสมัครใจนะคะ :)

 

รูปแรก ....

 

รูปที่สอง ... 

 รบกวนด้วยนะคะ~ _ _

edit @ 24 Sep 2009 19:37:51 by ★ เ ลดี้โ ซดา .,

 

          เอนทรี่นี้ระบายจัดๆเลยค่ะ

ทนไม่ไหวแล้ว!

จะให้ไปด่าเด็กคนนั้น ก็อยากอยู่หรอก

แต่หาตัวมันไม่เจอนี่สิ - -^

 

    โซเป็นคนที่เล่นอยู่ในบอร์ดเบ็ดเตล็ดของ siamzone (บอกขนาดนี้เลยอ่ะนะ - -)

ก็เล่นมานานแล้วเหมือนกัน ,, ช่วงนี้คนเก่าคนแก่ในบอร์ดเค้าห่างหายกันไป

แต่โซก็ยังวนเวียนอยู่ทุกวัน ถึงไม่ได้โผล่หัวไปเม้นกระทู้

แต่ก็เข้าไปเสนอหน้าในห้องสนทุกครั้ง :P

และไอ้คนการเรื่องนี้คือ เด็กคนนึง มันเด็กกว่าโซปีกว่าๆได้

คือแบบในบอร์ดเค้ารักกันเหมือนพี่น้อง เหมือนเพื่อน และสนิทกันมาก

ไอ้เด็กนี่มาจากไหนไม่รู้ ทำตัวแบบปีนเกลียวอะ

เทียบชั้นรุ่นพี่คนนึงที่โซและกลุ่มเพื่อนๆที่สนิทจากในบอร์ดนี้ รักเค้าเหมือนเป็นพี่ชายคนนึง

ไอ้เด็กนี่เอาพี่เค้ามาอ้าง แล้วแบบไม่ใช่รุ่นพี่แค่คนเดียวที่มันเอามาอ้าง

มีอีกหลายคนด้วยเถอะ - -+

มันบอกประมาณว่ามันอะก็เก่ง ก็ดี ก็พอๆกับพี่เค้านั่นแหละ

แค่มันไม่ค่อยมีใครรู้จักเท่านั้นเอง

คือถ้าเก่งจริง ดีจริง ดีพอๆกะพี่เค้า ทำไมไม่มีใครรู้จักน้องเลยละคะ??

น้องจะเทียบจากเลขยูสมันก็ยังไงๆอยู่นะ

น้องจะบอกว่าน้องแน่ น้องเจ๋ง น้องดี น้องเอาอะไรมาตัดสินคะ?

พี่เค้าเป็นที่ปรึกษา เป็นพี่ชาย เป็นคนที่พวกพี่รักเหมือนพี่ชายแท้ๆคนนึง

น้องทำเหมือนน้องจะมาแทนที่พี่เค้า แต่พี่บอกไว้เลยดีกว่า

น้องไม่มีทางแทนที่พี่เค้าได้ จะทำอะไรก็ไม่เท่าพี่เค้าหรอกค่ะ!

 

แล้วอีกเรื่องคือเรื่องกระทู้ ,, น้องเอากระทู้มาตั้งวันนึงเป็นสิบๆกระทู้

พี่ก็โอเค ไม่ได้ขวางหูขวางตาพี่

แต่ไอ้เรื่องที่น้องไปยุ่งกับกระทู้ชาวบ้านเค้าอะ

น้องเข้าไปทำหอกอะไรคะ?

ไปบอกเค้าว่ากระทู้ซ้ำ ลบเดี๋ยวนี้นะ

น้องเป็นไรมากป่ะคะ? พี่เข้าใจว่ากระทู้ซ้ำ

แต่น้องช่วงแหกตาดูหน่อยได้มั้ยคะ ว่าไอ้กระทู้เก่าน่ะ

มันเมื่อ 3-4 เดือนที่แล้ว

น้องได้อ่าน แต่บางคนเค้าก็ไม่เคยได้อ่านนะคะ

แล้วไอ้ที่ไปเม้นกระทู้ชาวบ้านเค้าแบบไร้สาระน่ะ

ไม่เห็นมีใครเค้าด่าน้องเลยนี่คะ

แต่เวลาคนอื่นมาเม้นกระทู้น้องแบบที่น้องเม้นบ้าง

น้องก็ไปด่าเค้า ,, มันถูกแล้วหรอ?

 

ที่บ้านมีกระจกมั้ยคะ? ถ้าไม่มีพี่จะซื้อไปให้ค่ะ

พี่อยากให้น้องส่องดูสันดานตัวเอง

ก่อนที่น้องจะไปว่าคนอื่นเค้าอ่ะค่ะ

 

โซก็นึกว่ามีแค่โซคนเดียวที่เกลียดไอ้เด็กเวรนี่

ที่ไหนได้...โอ้โห~ ทั้งบอร์ดเลยเห่อะ

แสดงว่าไอ้ที่คุยๆกันในห้องสนก่ะไอ้เด็กเวรนี่

ก็ เฟค กันดิ๊? ' ฮ่าๆ ๆ ๆ กำลังดีๆ ,,

คนอื่นเฟค โซเอาบ้าง

เรื่องเฟคๆขอให้บอก เดี๋ยวน้องโซจัดให้ :D

 

 

เอนทรี่นี้ระบาย ระบาย และระบาย!

พี่คนที่โซพูดถึง ไม่รู้เรื่องไอ้เด็กเวรนี่

บางคนอ่าน อาจคิดว่าโซแม่งวางก้ามว่ะ

จะคิดยังไงก็เรื่องของคุณเถอะค่ะ

มันก็แค่ความรู้สึกของโซ

โซเน้นชัดยังอะว่า มันเป็นความรู้สึกของโซ

เข้าใจใช่ป่ะคะ? :)